با سمه تعالي

كدام انسان محور توسعه است؟

بخش دوم

قبل از ادامه بحث به استحضار ميرساند؛ مطالب با توجه به وقت و حوصله خوانندگان محترم بسيار مختصر نوشته مي شود البته با اين شرط كه كيفيت مطلب حتي المقدور حفظ شود.نمي خواهم در اين بخش  به شاخصها؛ آمار واطلاعات بپردازم بلكه علاقمند هستم هر كدام از خواننگان محترم به انسانهايي كه پيرامونشان زندگي مي كنند(همكاران؛ كارمندان؛ استادان؛ معلمين؛ دانش آموزان؛ فروشندگان؛ پدران؛ مادران؛ فرزندان؛ فاميل؛ همسايه و...)نگاهي موشكافانه انداخته وپاسخ دهند آيا به عنوان مثال وزن مناسبي دارند؛ سيگاري هستند؛ واكسن زده اند دچار تنبلي چشم هستند. آيا افرادي خلاق هستند؛ به راحتي نظرات خود را بيان ميكنند؛ مسئوليت پذير هستند؛ ديگران رادرشكستهاي خود مقصر ميدانند؛ تفكري منطقي دارندودر زندگي برنامه ريزي دارند.روزي چند مرتبه عصباني ميشوند؟ چگونه خشم خود را كنترل ميكنند؛ آيا به راحتي ديگران را در معرض صدمه هاي روحي وجسمي قرار ميدهند؛ لحظه اي شاد ولحظه اي پژمرده هستند. رابطه آنها با اطرافيانشان چطور است؛ اميد بخش است؛ كمك كننده است؛ تحقير كننده است با همسايه؛ دوست؛ فاميل و...چگونه ارتباطي دارند. ميزان مسئوليت پذيري آنها چقدر است. در زندگي به دنبال چه چيزي هستند؛ چقدر نگران آينده هستند. براي رشد خود متكي به رفاقتها هستند يا رقابتها؛ راستگو هستند؛ نان را به نرخ روز مي خورند يا رشد وپيشرفت خود را فداي حق وحقيقت ميكنند.ديگران را تا چه حد قبول دارندو معيارشان براي گفتن وعمل كردن چيست. البته جسارتا اين سوالهارا از خود نيز بپرسيد.

                                                 منتظر نظرات شما هستم

باسمه تعالي

كدام انسان محور توسعه است؟

بخش اول

پاسخ به سئوال مذكور بسيار مهم  واساسي  وشايد بتوان گفت سهل و ممتنع است. قا عدتا وبر اساس عقل؛ انساني ميتواند محور توسعه باشد كه ازنظرجسمي؛ رواني؛عاطفي؛ اجتماعي و نهايتا معنوي از سلامت مطلوبي برخوردار باشد. البته اندازه گيري واجماع درمورد شاخصهاي سلامت هر چقدرازجسم به سمت معنا پيش ميرود دشوارتر شده و زمينه هاي فرهنگي؛ بومي و جغرافيايي اثرات انكار ناپذيري برآن ميگذارد وشايد از همين نقطه است كه اختلاف ديدگاهها شروع ميشود. بر اساس معيارهاي علمي وجهاني فرد سالم : از نظر جسمي داراي نظم فيزيولو‍ژيك است؛ از نظر رواني انساني خلاق و با اعتماد به نفس مي باشد؛ به لحاظ عاطفي تسلط كافي بر احساسات و عواطف خود دارد؛ از نظر اجتماعي توان ارتباط با محيط انساني خود را در حد قابل قبول دارد و از نظر معنوي داراي جهت گيري منطبق با معنا مي باشد و براساس متون بعد معنوي سلامت محور اصلي و مركز ثقل ساير ابعاد سلامتي مي باشد. به نظر ميرسد اگر قرار است توسعه اي پديدار شود لازم است شرايط مناسبي براي تربيت انساني كه قرار است محور توسعه قرار گيرد مهيا شود. حال اين سئوال مطرح است كه با اين مقدمه ما در چه وضعيتي هستيم؟ پاسخ به اين پرسش بسيار اساسي ومهم است.